Algodón

Güvenç Dağüstün - Ellerin

2012-01-26T11:14:00.000+02:00

bazen görünen renklerin ardına gizlenmiş binbir türlü koyu renk göz kırpar. seni çağırır, içine çekmeye çalışır. direnirsin, renklilerin yanına kaymaya çalışır durursun. fakat bazen karşı koyamazsın, koyu renkler gelir oturur üzerine.

geceleri rüyalarına girer griler, siyahlar. Sana diğer renkleri unuttururlar, sonra: BUM.

bana sen dokunmadın

dokunmadı ellerin

bana nefesin dokundu

açtı boynumda göz görmez renkleri

bana sen dokunmadın

dokunmadı sözlerin

bana sesin dokundu

her nefesi, ellerin

alındım, aldım üstüme

bir ben işittim

bana sen dokunmadın

dokunmadı gözlerin

bana bakışın dokundu

yumdum, cahil oldum, unuttum sebebim.

bana sen dokunmadın

dokunmadı dudağın

bana aşk dokundu

suç ortağım son kadehim

bana sen dokunmadın

dokunmadı, dudağın

dokunmadı ellerin ellerime

bana nefesin dokundu

açtı boynumda göz görmez renklerin

bana sen dokunmadın

dokunmadı sözlerin

bana sesin dokundu

her nefesin ellerin

alındım, aldım üstüme, bir ben işittim

bana sen dokunmadın

dokunmadı gözlerin

bana aşk dokundu

aşk da son kadehim...

Söz - Müzik: Cihan Sezer

Düzenleme: Cihan Sezer
Seslendiren: Güvenç Dağüstün
Video: Güvenç Dağüstün

Florence + The Machine - Shake it out

2012-01-13T16:29:00.001+02:00

And I’ve been a fool and I’ve been blind

I can never leave the past behind

I can see no way, I can see no way

I’m always dragging that horse around

(...)

And it’s hard to dance with a devil on your back

So shake him off, oh woah

*Fotoğraf grubun resmi websitesinden alınmıştır.

Murathan Mungan - Ley Hatları

2012-01-10T13:25:00.000+02:00

Ley hatları*

Şair, sözünü ley hatları üzerine kurar. Yeryüzünün

paralellerinin ve meridyenlerinin kesişme noktalarıdır

bunlar. Yoğun titreşimler barındırır, yoğun titreşimler

yayarlar. Oradan konuşan şairler, oradan konuşmayanın

frekansları farklıdır.

*Murathan Mungan, Sözcükler, 2012/1, Ocak-Şubat sayısı, s. 34'ten alınmıştır. Murathan Mungan'ın fotoğrafı kendisinin internet sitesinden alınmıştır. Sözcükler dergisinin fotoğrafı ise derginin internet sitesinden alınmıştır.

Oğuz Atay - Tutunamayanlar

2011-12-21T14:09:00.001+02:00

"Ben kendimi yeterli görmüyorum. Ne için yeterli? Her şey için. Topluluğun eylemine engel olabilecek sorunlarımı çözmeden, onu güdebilecek sorunlarımı çözmeden, onu güdebilecek güçte olmadığımı seziyorum. Başkalarına söyleyebilecek bir sözüm olması için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum. Bana bugün, ne yapmalı? diye soracak olurlarsa, ancak, önce kendini düzeltmelisin, diyebilirim. Bir temel ilkeden yola çıkmak gerekirse, bu temel ilke ancak şu olabilir: kendini çözemeyen kişi, kendi dışında başka hiç bir sorunu çözemez."

Oğuz Atay, Tutunamayanlar, 53. baskı, 2011, İletişim Yayınları, s. 93-94.

Woody Allen - Annie Hall

2011-12-01T20:23:00.001+02:00

Woody Allen 1 Aralık 1935'te dünyaya gelmiş. Yani bugün kendisinin doğum günü.

Allen'in filmlerinin çoğunu severim. Ama 1977 yapımı Annie Hall'ın yeri bende ayrıdır. Annie Hall'u izlediğim tarih maalesef çok eski değil, 2008 kışı. Southampton'da kendime yapayalnız yeni bir hayat kurmuşken, itunes'dan hukuka uygun yollarla kiraladığım ilk filmimdi Annie Hall. Eski bir film olması sebebi ile (ya da kopyada bir sorun vardı bilemiyorum) sesini sonuna kadar açarak ancak duyuyordum. Biraz daha sesi açılabilse daha keyifli olacaktı...

Alvy ve Annie diyalogları o kadar güzeldi ki can kulağıyla dinliyordum hiç bir şeyi kaçırmamak için. Diane Keaton ve Allen'ın halleri üzerine düşünmek güzeldi. Filmde Alvy'nin ve ayrıca Alvy'nin Annie ile ilişkisinin üzerinden 1970'li yıllarda New York'da kadın-erkek ilişkileri üzerine de düşündürüyor.

Film, otobiyografik bir yanı olduğunu da hissettiriyor. Zira New York'lu komedyen Alvy karakterinin Allen'ın ta kendisi olduğunu görmek zor değil. Kimilerine göre biraz dağınık bir film, ama insan da öyle değil mi? Hem de yansıtılan Allen'ın iç dünyası olduğunda?

Allen'ın doğrudan dinleyici ile konuştuğu sahneler de filme çok yakışmış. Örneğin bazen kafamızdaki tüm dertleri unutup sıra beklerken arkamızdaki adama uyuz olduğumuz olmuyor mu? İç dünyasını samimi bir şekilde dışa yansıtmasına araç olmuş bu sahneler.

Filmin ilk sahnelerinden birinde geçen sözler şöyle:

"Alvy Singer: There's an old joke - um... two elderly women are at a Catskill mountain resort, and one of 'em says, "Boy, the food at this place is really terrible." The other one says, "Yeah, I know; and such small portions." Well, that's essentially how I feel about life - full of loneliness, and misery, and suffering, and unhappiness, and it's all over much too quickly. The... the other important joke, for me, is one that's usually attributed to Groucho Marx; but, I think it appears originally in Freud's "Wit and Its Relation to the Unconscious," and it goes like this - I'm paraphrasing - um, "I would never want to belong to any club that would have someone like me for a member." That's the key joke of my adult life, in terms of my relationships with women."

Siz hangi filmini daha çok seviyorsunuz? Son filmi Midnight in Paris de üzerinde konuşulmaya değer bir film olmamış mı?

2011 Film Ekimi

2011-11-30T22:00:00.000+02:00

Film Ekimi'nin onuncu yılında filmler arasından sadece üç tanesini seçip izleyebildim. Tehlikeli İlişki şu anda Türkiye'de gösterime girmiş bile. Bu sebeple her üç filmi birden kısaca not edeyim istedim.

The Melancholia (directed by Lars von Trier)

Filmi seçme sebebim: Tabii ki, filmin yönetmeni. Nazilere kendisini yakın hissettiğini söylemesi sonrasında Cannes Film Festivali'nde yer almayan yönetmen bence bu fikirlerine rağmen bir dahi olarak nitelendirilebilir. Bu filminden önce Manderlay ve Dogville'i izlemiş ve beğenmiştim.

Yorum: Film iki bölümden oluşuyor. Her bölümde kardeşlerden birinin gözünden bakıyoruz olanlara. Dünyaya çarpacağı iddia edilen bir gezegen söz konusu. Evlilik, depresyon ve dünyanın sonu gibi çok temel konulara farklı bakış açılarıyla yaklaşılmış. Sadece sinematografik değil aynı zamanda senaryo kurgusu bakımından da çok derinlikli ve ince elenip sık dokunmuş bir film. Son derece etkileyici. Çok beğendim şeyler hakkında yorum yapmak hep en zorudur dolayısıyla filmin etkisinden kurtulmanın çok kolay olmadığını söyleyemekle yetinmeliyim.

Trier'in Justine'in elinde buket ile yukarıda gördüğünüz fotoğrafında, 1852 tarihli Ophelia isimli John Everett Millais tablosundan esinlenildiği görülüyor. Sanatlararası etkileşimin açık bir örneği.

A Dangerous Method (directed by David Cronenberg)

Filmi seçme sebebim: Filmin Sigmund Freud ve Carl Jung arasındaki çekişme ile olduğunu biliyor olmam.

Yorum: Modern psikoanaliz metodları üzerine tartışmalar enteresandı ancak yine de, haddim olmasa da, senaryoya müdahale etmek istedim.

Film Christopher Hampton'ın "The Talking Cure" isimli oyununu temel almakta. (Oyun sonradan John Kerr'in "A Most Dangerous Method: The Story of Jung, Freud, and Sabina Spielrein" isimli kitabına temel oluşturmuş.) Hikâye, Jung'un (Michael Fassbender) hastası Sabina (Keira Knightley) ile iletişim kurmaya çalışması ile başlıyor. Sonrasında Jung'un Freud (Viggo Mortensen) ile tanışması ile olaylar gelişiyor. İlk başta sadece Sabina'nın ruhunun incelikli noktalarını anlayacağımızı zannederken, kendinizi Jung'u anlamaya çalışırken buluyoruz.

Filmin cinsel özgürlüğe, çok eşliliğe ilişkin olması güzel, filmi bir yandan da vurucu yapan öğelerden bazıları bunlar. Ancak senaryosuna müdahale etme istiyor oluşumun ilk sebebi psikoanaliz hakkında temel bir kaç bilgiyle izleyenleri tanıştırmıyor oluşu. Az da olsa filmin buna ihtiyacı var. İkincisi ise bazı şeyler eksik kalmış gibi. Örneğin mazoşizm ile ilgili yorumlar hiç yer almıyor, oysa filmde baskın durumlardan birisi. İkinci örnek rüyaların yorumu. Jung'un rüyası ile ilgili vapurda Jung-Freud konuşması var, ama daha ötesi de olsun istiyor insan. Rüyaların yorumlanması psikanalizmde önemli bir konu olmalı ve insanların çoğunda fazlasıyla merak uyandırabilecek bir alan. Fakat yine eksik kalıyor film bu açıdan.

Sabina'nın, Jean Piaget and Melanie Klein'ı etkilemesi ve Rusya'ya da psikanalizmi tanıtması bakımından önemli rolü olduğuna ilişkin görüşler de mevcut. Konuyla ilgili bir araştırma yapmamış olduğum için bu kısımlarda sadece bir şeylerin eksik kalabilmiş olmasını söylemekle yetinmem gerekiyor.

Oyunculuklarda Fassbender ve Knightley'i özellikle beğendim. Fassbender ayrıcalıklı bir noktaya taşımış oyununu ancak senaryoda buna izin verilmesi de kendisine yardımcı olmuş... Fakat sonuç olarak filmin derine inememiş olması büyük bir eksiklik. Yine de aklımda yer ettiğini söyleyebilirim.

Not: Yazıdan sonra konu ile ilgili detaylı bir kitap okumanın ilginç olabileceğini düşündüm. Henüz okumadım ama Engin Geçtan'ın "Psikanaliz ve Sonrası" isimli kitabını okumayı planlıyorum. İlgilenenler için: http://www.metiskitap.com/Catalog/Book/4591.

Le Skylab (directed by Julie Delpy)

Filmi seçme sebebim: Julie Delpy'i severim, hem oyuncu olarak (örneğin "Before Sunrise" ve "Before Sunset") hem de "Two days in Paris" filmindeki yönetmenliğini ve o filme benzer bir film ile karşılaşacağımı düşünmem.

Yorum: Film çok iyi değildi, ama kalbime dokunan bazı sahnelerinin yanında komik olan bazı sahnelerinin de var olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Küçük kız ve kızın hayata bakışı dokunaklı olmakla birlikte, ikinci yarıda ailenin bazı durumlarının biraz abartılı olduğunu düşünüyorum. Yine de hoşça vakit geçirmedim diyemem.

Sarı

2011-11-30T12:38:00.001+02:00

"Birden çocukken en sevdiği rengin sarı olduğu aklına geldi. Bu hatırlayış şaşırttı onu. Nasıl da değişiyordu insan zamanla. Uzun zamandır kendini solgun gösterdiğini düşündüğü sarıdan hiç hoşlanmıyor ve bu rengi üzerinde taşımak istemiyordu. Çocukken böyle şeyler düşünmüyordu insan ne de olsa. Güdüleri ve beğenileri üçüncü kişilerin gözüyle kirletilmiş olmuyordu henüz. Mutluluğun aranan bir şey haline henüz dönüşmediği zamanlardı onlar." (Yalçın Tosun - Peruk Gibi Hüzünlü s. 99 "Bir Gök Bakımlık" isimli öyküsünden alınmıştır.)

*Fotoğraf YKY internet sitesinden alınmıştır.

Birsen Tezer - Cihan

2011-11-17T10:27:00.001+02:00

Eski albümleri zaman zaman tekrar dinlemeyi çok severim. Onların sırası gelir zira bir anda... Bu sefer bir sabah "Şarkılarım Senindir" diyerek uyanmıştım ve "Light" isimli Bülent Ortaçgil albümü çalmaya başlamıştı bile.

İnternetten sipariş ettiğim öykü kitaplarım arasında bir de müzik cd'si var bugün: Birsen Tezer'in "Cihan" isimli albümü.

Birsen Tezer'i ilk olarak Bülent Ortaçgil albümlerindeki gizemli kadın sesi olarak tanımıştım. Sonra da konser videolarında izlemiştim.. Geçen yaz gittiğim Bülent Ortaçgil "Senfoni" konserinde ise ilk defa canlı izledim. Konser sonrası bir gün blogları gezerken şu şarkıyı dinledim: "Bilsen". Sonra "İstanbul"a denk geldim ve kendimi tekrar tekrar şarkıları dinlemek isterken buldum. Sonrasında Kadıköy'de üç dört müzik market (Mephisto, Seyhan, Nezih vb.) dolaştım. Albüm tükendi dediler. Hatta bir tanesi (Kadıköy Seyhan), benden tam beş dakika önce bir hanımefendinin gelip iki tane aldığını söyledi. Nasıl bir tesadüf. Albümün 2009 yılında çıkmış olduğunu da eklemeden geçemeyeceğim. (Yani Birsen Tezer'in albümünü keşfimde biraz geç kalmış olduğumu itiraf etmeliyim.)

Albümde Bülent Ortaçgil'in ünlü "Değirmenler" şarkısı tekrar yorumlanmış. İlhan Şeşen'in "di gel yanıma" isimli bir şarkısı var. Bundan başka Erkan Oğur'un sihirli elleri de bazı şarkılara dokunmuş. Bülent Ortaçgil ve Zafer Cınbıl izleri de mevcut.

Albümde yoğun bir samimiyet hâkim.Bu da sizi başka diyarlara götürmek için yetiyor. Albümün genelindeki bu hava dışında, her şarkının kendine has bir havası da var. "Bilsen" şarkısıyla albümü almak için beni ikna eden bu tarz, bana en çok "İstanbul" şarkısında dokunuyor. Birsen Tezer bu şarkıyı yazıp bestelerken nelerden etkilendi, nasıl bir ruh hâlindeydi onunla bu konuda sohbet etmeyi çok isterdim ancak nasıl bir ruh hâli ise, her dinleyişimde bana da geçiyor. Erkan Oğur'un müziğiyle "Seher Vakti" ve Birsen Tezer'in yaratıcılığının diğer bir ürünü "Sus Pus" şarkıları ise tam albüm bitmek üzereyken bulacağınız diğer güzel şarkılar.

Aklımda yazacak pek çok şey var; oysaki hayat diyor ki, sabret önce önündeki işi bir hâle yola koy...

"...

seni sevdiğimi anladığım günden beri

hiçlik değişti yokluk değişti

karşılıksızlığım dengeleşti

günler değişti sana dönüştü

nasıl gördüğün düşü yeniden istersen

nasıl yılgınlıktır sabah zilleri

zamanı gelince nasıl terkeder kuşlar

kaçıyor muyuz kalacak mıyız?

yoksa çığlık çığlığa

..."

(Cihan, 5, Çığlık Çığlığa, Söz ve Müzik: B. Ortaçgil)

Yekta Kopan ile "Okumak ve Yazmak" Atölye Çalışması

2011-10-25T17:06:00.001+03:00

22 Ekim Cumartesi tarihinde 12:00-16:00 saatleri arasında Santral İstanbul'da yer alan Krek Atölye kapsamında, birden fazla mesleği aynı anda sürdürmeyi başarabilen, yazar Yekta Kopan, biz, "Okumak ve Yazmak" heveslileri ile birlikteydi.

Yekta Kopan'ın "Bir de Baktım Yoksun", "Aşk Mutfağından Yalnızlık Tarifleri" ve "Fildişi Karası" isimli öykü kitaplarını keyifle okumuştum. Atölyeye gitmeden önce de diğer kitaplarına nazaran büyük farklılıklar içeren "Karbon Kopya" isimli öykü kitabını okumaktaydım, dolayısıyla benim için ayrıca tarzına aşina olduğum (ya da aşina olduğumu sandığım) bir yazarı dinleyecek olmak da hoş bir deneyim olacaktı.

Temel olarak kurmaca ve gerçeklik arasındaki ilişki, içgörülerimiz ile ilgili konularda konuşma fırsatı bulabildik. Kendisinin mütevazı tavrı sayesinde kafamızdaki soruları rahatça sorduk ve sorularımıza içten cevaplar aldık. Sanıyorum asıl amaç bir tür farkındalık yaratmaktı yazmak ve okumak ile ilgili... Kendisi, bunu "bizlerde kırılma noktası yaşatmak" olarak tanımladı.

Verdiği tavsiyeler çok değerliydi ama aklıma en çok takılan sözlerinden birisi "yazar olmanın aslında çok büyük bir yalnızlık olduğunu" söylemesiydi. Bir de, bazı kimselerin düşündüğünün aksine, ilhamın olağanüstü nitelikte bir şey olmadığını; asıl önemli olanın, "okumak" ve "çalışmak" olduğunu düşünüyor.

Her gün en az 15 dakika okumak ve yazmak, ama bunları her ne olursa olsun ertelememek de özellikle vurguladığı konulardan...

Not: En son 31.5.2011 tarihinde Yusuf Atılgan'ın "Çıkılamayan" isimli öyküsünün çözümlemesinin Ayfer Tunç, Yekta Kopan ve Murat Gülsoy tarafından yapıldığı Ubor Metenga Buluşmalarının da Kasım ayında İKSV Salon'da başlayacağı duyuruldu.

(Not: Yazarın fotoğrafı, "Fil Uçuşu" isimli blogundan alınmıştır.)

The Outsider

2011-10-19T22:02:00.004+03:00

İnternette gezinirken denk geldim ve bayıldım: "The Outsider". Türkiye'den iyi işler çıkıyor. Eren Erdol ve Melis Güven ile ilgili daha fazla bilgi için: http://www.erenerdol.com/

2010'un son demlerinde tiyatro sahnesinde izlediklerim: Bir şiir dinletisi ve iki tiyatro oyunu

2011-10-18T19:39:00.001+03:00

Müşfik Kenter'den Orhan Veli dinledim gözlerim kapalı ...

duygulandım

Müşfik Kenter'in tiyatroya ilk başladığı yıllardan

bugüne dek onu izleme şansı elde etmiş

bir yazar olmak;

otobiyografisini yazmak, kendisi ile röportajlar yapmış olmak

istedim

şair dememiş mi hayal kurmak bedava!

diledim ki, Müşfik Kenter eski oyunlarındaki gibi

uzunca okusun şiirleri

yok yahu okumak değil

aktarmak gerçi

bakmak ve görmek farkı gibi

okumak ve aktarmak sanki

tonlamalarının insanın içini cız ettirdiği anlar

bir başkasından aktarılamazdı öylesine

bir karakter bürümüştü Müşfik Kenter'i

dekorlar da pek bir yakışmış

anlatılanlar ile bütünleşmişti

7 Şekspir Müzikali

İnsanlığın 7 evresinin anlatıldığı bu oyunun bana kalırsa en hoş yanlarından biri müzikal oluşu ve müziklerinin güzelliği, orkestranın arkada bir tül perde arkasından yer yer oyuna katılması denmese de "tepki vermesi" oyuna hoşluk katan detaylardan.

Testesteron

Daha önceden tiyatro sahnesinde izlemediğim, sadece dizilerden bildiğim bazı oyuncuların beklentilerimin üzerinde bir performans sergilemeleri beni şaşırttı ve iyi ki gelmişim dedim. Ayrıca tiyatroda hiçbu kadar güldüğümü hatırlamıyorum!

Julie & Julia

2011-10-16T15:54:00.003+03:00

Haftasonu bir DVD izleyelim dedik. Bazen Mephisto'da veya benzeri bir yerde gezerken bir şey olur aniden bir kitap ya da bir DVD çekiverir beni. Okurum ve beğenirim, aksi olmaz. Bu film de onlardan biriydi. 2009 yapımı bu filmin konusunu az çok biliyordum ancak filmi izlemeye başlarken gerçek bir hayat hikayesi üzerinden kurgulandığını okuyunca daha çok heyecanlandım.

Yönetmen Nora Ephron bir kaç tane kitap ve bir senaryo yazmış ve de bir kısa film çekmiş. Yani yönetmen olarak değil de yazar olarak anılıyor New York'ta. (Bilgi: imdb)

Film iki ayrı zaman diliminde ilerliyor. Bir tanesi 1940'lı yıllarda Julie Powell'ın , diğeri ise 2000'li yıllarda Julia Child'ın hayatı. Meryl Streep harikalar yaratmış. Tonlamaları taklit edilesi derecede eğlenceli. 1940'lı yılların kostümleri, Julie'nin Paris'te yaşadığı ev gibi sahnelere bayıldık.

Daha birçok detay var filmle ilgili. Ama belki izlemeyenler vardır diye, konudan daha fazla bahsetmek istemiyorum. Sadece filmin yaratıcı blogger olmak ve yemek kültürü üzerine kurulu olduğunu söylemekle yetiniyorum.

İzlemenizi tavsiye ederim.

Hayat

2011-08-29T20:51:00.001+03:00

Aslında amacım çok sık bir şekilde yazı yazabilmek buraya. Ama sanırım biriktirme işini fazla uzattım. Okuduğum çok güzel kitaplar, dinlediğim çok güzel şarkılar var. Ama biriktirme işi öyle zevkli ki, paylaşma işini baştan savma yapmak istemediğimdendir beklemem.

Zaten duygusaldım, bu aralar daha da duygusalım. Hayatımda ilk defa şarkı sözü yazmaya niyetlendim, tamamlayamadım. Ama gelecekte yine deneyeceğim. Şimdilik, onun yerine, bu yazıyı karalarken dinlemekte olduğum güzeller güzeli bir şarkıyı sizlerle paylaşmakla yetineceğim. İlhan Şeşen şarkısı. Her dinlediğimde içime dokunur. İçime dokunan şarkılardı dinlemeyi seçtiklerim hep yağmurlu yaz akşamlarında...

Can Yücel Anılıyor

2011-08-12T14:03:00.001+03:00

Bugün Şair Can Yücel'in ölümün 12. yılı. Kulaklarımda onun yazdığı sözlerle bestelenen Yeni Türkü şarkıları... "başka türlü bir şey/benim istediğim/ne ağaca benzer/ne de buluta (...)" Sizlerle başka bir şiir paylaşmak istedim:

Bi Damlacık
Duru bir yeşildi ortalık
Akşam güneşi kırılmış bir mızrak boyu
Ve çocuk sesleriyle iniyordu ışık,
Ağlarda sanki dargın bir kılınç balığı
Pullarını döküyor üstüme
Bir sessizliği anlatmak için yazıldı bu şiir
Belki de anmak için
bi damlacık bir sessizliği

Not: Bugün saat 17:00'de Kuzguncuk'ta bir Can Yücel etkinliği olacak. Ayrıntılı bilgi için bkz. http://www.edebiyathaber.net/canyucelanmasi.html

Servet ve Şöhret

2011-06-09T21:10:00.000+03:00

Vedat Sakman'ın yazdığı ve ayrıca kendisinin söylemeyi seçtiği sözler genelde beni vuran, bir süre etkisinde bırakan sözlerdir. Yine değişmedi. Kendisinin bu albümden önce en son "Konser" isimli albümünü almıştım. Daha dün gibi... Oysa ki hiç de yakın değil, 2006 yılı.

İnsanın kaleminden çıkan sözlerin böyle değer bulması ne kadar da güzel bir his olmalı... Tadanlar tadamayanlara anlatabilir mi?

Bazı şarkıların en vurucu kısımlarıyla size Vedat Sakman'ın "Yaşamın Gözlerin Kadar Güzel Olsun" albümünden bahsetmek istiyorum.

*Servet ve Şöhret: 80lerin sonu 90ların başı Büyükada'da geçen bazı Türk filmleri vardır... Lale Mansur oynar mesela... Duygu yüklüdür, şimdiki festival filmlerinin Türk versiyonudur bana göre. O filmleri izlediğimde bende öyle bir his oluşur ki... Tarifi zor. Bir anda bir durgunluk ama o durgunluk içindeyken derin bir hüzün. Bu şarkı bana göre girişteki piyano notlarında bunları barındırıyor

ve düşündürüyor, geceler boyu çalışıp didindiğimiz işimiz, sırf çok para kazanmak için kendimizi -tüm sosyal hayatımızdan ve hatta kendimiz olmaktan imtina etmek zorunda kalarak- adadığımız işimiz sonunda elde edeceğimiz zenginlik ve adımızın piyasada ünlenmesi hakkında...

"servet ve şöhret

neonlar da bir isim

sonunda bakarsın

zenginim"

*Anlıyor Olmak Ne Güzel Sizi: Şarkı dinler dinlemez beni çarptı (ki bu çok nadir olur) ve albüm içerisinde kalemin farklı olduğu hissine kapıldım. Bir baktım ki sözler Vedat Sakman'ın kızı Tomris Sakman'ın. Çok başka bir his uyandırıyor. Şarkı, ben naifim diyor: kaç kere gülmediniz mi ağladığınızı göstermeden?

"hep aynı yerde doluyor gözlerimiz

siliyoruz belli etmeden

bize açılan pencerenizin önünde

gülüyoruz ağladığımızı göstermeden"

*Ağlamak: Sırf müziği bile film sahnesini anlatıyor beni. Kız oturmuş usul usul ağlıyor. Hıçkırık yok, yavaşça, ağladıkça arınıyor...

"ağlamak

gözlerine yakışırdı

ağlamak

her şeyi anlatırdı

bakışların hayallerimi aşardı

ağlamak ölmekti aslında

bir gün belki sana

umutların olduğunu anlatmalıydım"

*Senden Sonra (Mehmet Teoman sözleriyle) ve Federico García Lorca'nın şiirinden Sait Maden'in tercüme ettiği sözleriyle *Durgun Son Şarkı ve bahsedemediğim tüm şarkılar dinlenmeli... Üzerine düşünülmeli... Keşke her şarkının hissettirdikleri ile ilgili bir platformumuz olsa...

Not: Özellikle kimin yazdığı belirtilmeyen sözler ve ayrıca tüm müzikler Vedat Sakman'a aittir.

İstediğini Yap

2011-06-07T21:29:00.003+03:00

Koca bir sene geçti, gördüklerim, dinlediklerim ve sevdiklerim var sizlerle paylaşmak istediğim. Ancak neresinden tutup başlasam bilemedim. Şimdilik bir albümden bahsedeceğim size. 21.12.2010 tarihinde -sanki bana doğum günü hediyesiymiş gibi- piyasaya çıktı ve çıktığı günden beri içimde çalıyor bazı şarkılar... Yakında gerçekleşecek konser sebebi ile sizlerle paylaşmak istedim.

O kadar içten ki. Her dinlediğimde sanki yeniden keşfedip, kendimden bir şeyler buluyorum.

Albümün çıktığı dönem birilerine çok kızmıştım, *Sen Sorumlusun dedim...

(Şarkı kemanlarla başlar ve iyice içlenir insan, ardından davul ve Ortaçgil:

"cam buğularının her yerine adını yazdım"

derken, özellikle ikinci kısımda "her yerine/her yerine" derken insanın içi gider. Bir de:

"pamuk yumuşaklığında deniz"

dediği acaba Bozburun denizi mi, ne dersiniz?)

Canım yandı, yalandan da olsa: *Artık Hiç Canım Yanmaz dedim. Sonra baktım, hakikaten de yanmıyor:

"çünkü kaptan denize açılmaz

korktuğu rüzgarlardan mıdır

benden midir

başka bir şeyden midir"

Sonra: "çözdüm/her şey çok basit/denize doğru" dedim ve sıkıntılarımdan arındım.

"düşlerimde bile kaçtım

denize doğru

aslında kaçmak değil

sevgiye koşmak"

dedim ve iyice huzur buldum. Bahar geldi ve motivasyona girmeme yardımcı olan *İstediğini yap devreye girdi:

"istediğini yap

çok geç olmadan

daha güç olmadan"

Haziran geldi, yaz geldi tabi.... "adalar/artık dar gelir bana bu odalar" demeye başladık, hala dinlemediyseniz.. Çok geç olmadan dinlemeniz tavsiye olunur. Ayrıca, 10 Haziran'da İstanbul Harbiye Cemil Topuzlu'da albümün senfonik konserini dinleyebilirsiniz!

Güzel müzik dinlemek candır!

Soru işaretleri

2010-12-02T21:02:00.001+02:00

Küçücükten en sıkıntılı zamanlarımda yazmaya bir başlardım, yazardım da yazardım...

Kendimi anlatma isteği, kağıt kalem ya da sevgili bir dost bulduğumda yakamı bırakmaz. Anlatmak. Konuşarak ya da yazarak fark etmez. Anlatmayı çok sevmek. Anlatmak için çaba harcamak. İşe yarıyor mu? Neye/kime göre? Çoğu zaman anlatarak vardığım sonuç değil anlatmanın ta kendisi oluyor bana iyi gelen.

Emine Ülker Tarhan hakkında

2010-10-14T15:20:00.005+03:00

Günümüzde gıpta ile bakılası nadir kadınlardan birisi.

Fikirlerine katılmak ya da katılmamak hiç önemli değil, herkesin kendi bileceği iş.

Kendisi gibi sağlam duruşlu, düşünceleri her ne olursa olsun buna gerçekten inandığı belli olan ve tüm bunları yaparken zarif olmayı de göz ardı etmeksizin yaşayan "düşünen" bir kadın olmak..

Bugün

2010-08-24T16:30:00.007+03:00

eşyanın ötesindeydi

gözlerimi

dokundurduğum her

ruh bugün

sen ötedeydin benim

herkesin uzağında

eşyanın ötesine çekivermeliydik

olan biteni

berisi

pek samimiyetsiz eşyanın

Hoyrat bir at

2010-08-24T16:22:00.006+03:00

prangalar takılmış gibi

sanki

ayaklarıma

kaçamıyorum ama

ruhum dizginlerine vurulmuş

simsiyah

bir at hoyratça

uzaklaşıyor benliğimden

geriye kalan

sadece kemiklerimin

sıralandığı

ete büründüğü bir

yanılsama dışardan

gözüken

Sezen Aksu'nun en güzel şarkısı

2010-08-04T16:22:00.002+03:00

Her Türk genci bir dönem dalmıştır Sezen Aksu dinlemeye. Duygusal olanlarıysa biraz daha fazla. Ama çoğunun -belki de- atladığı bir şarkı var ki; bana göre onun en dokunaklı şarkısı. Belki sesinin en güzel olduğu dönemlerde seslendirildiği için, belki Onno Tunç etkisi. Her neyse bu büyüleyiciliği ortaya koyan, insana fazlasıyla dokunuyor.

Bilmeyenler de öğrensin diye: "Kurşuni Renkler"

http://www.youtube.com/watch?v=IPeIbMaOWL8&feature=related

Work vs. Home

2010-06-18T14:58:00.003+03:00

Evet ben de çalışıyorum ve ben de bazen eve gitmenin hayaliyle yanıp tutuşuyorum kafa dağıtmak için dışarı çıkmaktansa. Eve gittiğimde ise, rüyamda son günü gelmiş bir dilekçeyi sunmayı unuttuğumu veya patronumdan "yine olmamış" şeklinde yorumlar duyduğumu görüyorum.

İşyerimizin yeni kurallarına göre uzun çalışma saatleri yerini -şimdilik- 9:00 - 19:00'a bıraktı bırakmasına ama yaşadığım stres hala en yüksek boyutlarda.

İşte böyle zamanlarda, ne tarihin 18 Hazirana (yazın ilk ayının sonuna) geldiğini fark ediyorum - zira zaman geçmiyor / uçuyor - ne de dışarıda eğlenmek isteğindeyim.

Aksine, en büyük zevkim: Deterjan + Yumoş karışımı ile yeni yıkanmış ve ütülenmiş bir nevresim takımı ile güzel yatağımda uyuyakalmak.

Güzel ve uyku dolu bir haftasonu olsun!

None

2010-01-15T11:22:00.004+02:00

it's not possible to refrain from

dreaming about who you want to become

regretting about the colour of life

whether black or white

contending none

MS14.01.2010

Şelale

2009-11-15T11:23:00.008+02:00

Güzel İstanbul. Varlığın mı karmaşıklaştırıyor olan biteni, bir sis bulutu çöküveriyor her şeyin üstüne; yoksa bir akıl oyunu mu benimle oynanan. Her ne ise anlamlandıramadığım, kendimi yukarıdan aşağıya hızla akmakta olan bir şelalenin içinde gibi hissediyorum. Şelalenin tüm yurt boyu uzanan türden olduğunu düşünün. Sinop'tan başlayıp büzüle doğrula günceyde İskenderun'dan suya akıyor... Şelaleden aşağıya akarken normalde o hızla fark edilmesi mümkün olmayan şeyler oluyor. Hayatımdaki insanlar sudan çıkıp tekrar batıyorlar. Bir zamansızlık peşisıra. Eskiler ve yeniler karmakarışık. Sanki bana zamanın hem ne kadar büyük bir kurmaca hem de ne kadar gerçek olduğunu anlatıyorlar. Her şeyin bu kadar derin anlamı mı olmak zorunda?

Tez yazmanın dayanılmaz ağırlığı

2009-09-18T22:21:00.009+03:00

Üç kişi beni okur olmuş. Şaşırdım. Onca süredir tek başıma takılıyorum sanıyordum. Yazdıklarımı bir kişinin bile okuyor olması ihtimali enteresan bir duygu. Teşekkür ederim.

Uzun zamandır yazamıyorum çünkü başlığımdan anlaşıldığı gibi yüksek lisans tezimi yazmam gerekiyor ama o kadar bunaldım ki; acil eylem planı yaratmam lazım. Çünkü zamanım azaldı. İstanbul'a döndüğümden beri çalışıyorum evet ama yeterli değil! Taslağı pazar gecesi hocama göndermem lazım. Hocamın mesajımı cevaplaması ve söyleyeceklerini düzeltebilmem için toplam iki gün kalmış olacak!!?!!! Amanın, yazınca daha da korkutucu oldu!

O yüzden bir hafta daha ot olarak evde takılmaya devam edeceğim. Sonra artık beş gün beş gece kutlayacağım ve bloguma daha fazla vakit ayırabileceğim.

Şimdi kendimi gaza getirebilmek için bir şarkı dinleyeceğim: Oren Lavie - her morning elegance. Ardından kahve + tez taslağım ...

Düşünmeksizin

2009-08-26T17:08:00.005+03:00

Bir senelik bir dönem için yalnız başıma başladığım bu yurtdışı maceramdan yine yalnız başıma dönmek üzereyim. Sadece "3" günüm kaldı. İçimde delice bir yazma isteği. Hem de Türkçe. Yazmam gereken İngilizce tezim yarım yamalak biçimde beni bekliyor olmasına rağmen "banane yahu" diyorum. İçimdeki duyguları, okuyan kimsenin olmadığını bile bile, bir şekilde yazıya dökmem gerekli.

Küçükken canım bir şeye sıkılınca hemen kağıt kalemi alır, uzun uzun yazardım hissettiklerimi. Düşünmeksizin. Yazdıklarımı tekrar okumuyor, yazmadan önce de bir plan yapmıyorum. Sona erdiğinde hissettiğim o rahatlık, çok susamışken içtiğim suyun verdiği tat gibi bir şey idi... Şimdi de yeniden böyle olmasını diliyorum.

Küçükken demişken, hayalperest bi çocuktum. Anneannemin kocaman evinde otelcilik oynarken, günün birinde seyahatlerimi sırf kitap yazmak için değerlendireceğimi hayal ederdim. Hani çok değerli bir yazar olacaktım ya :) Bu hayalimin acaba Southampton macerama, tez yazmak ve staj yapmak için Londra'ya taşınmam ile son vermiş olmamla bir bağlantısı var mıdır?

Sonuç: İki aya yakın bir sürede elde var 2 haftalık staj + iki broker ile görüşme + akşam yemeği yapmaya üşenilerek yatılan geceler, acıkarak uyanmalar + yarısına gelindiğinde büyük bir yanlış yapıldığı fark edilen, pratik olduğu düşünülerek başlanılan ama teorik olmasıyla sonuçlanacak olan bir tez taslağı. Buluşulan arkadaş sayısı sadece 3.

Southampton ve İstanbul'daki sosyal hayatımı özledim.

İngiltere izlenimleri de yazılmaya değer tabi ki. Merak ediyorum acaba ne kadar özleyeceğim?

London stuff

2009-08-14T21:58:00.004+03:00

This shop is one of my favourites in London. Normally the clothes & accessories are my priorities but today I saw these two music related gift stuff and I loved them

Here comes a key ring which is also an Ipod speaker!

Second one looks like a lego but it's an Ipod speaker as well.

I ♥ Urban outfitters

Ploughman's Sandwich

2009-08-13T21:13:00.002+03:00

I love it. Especially when I am outside, I grab one from Waitrose / Co-op / Sainsbury's. (Sainsbury's even have the one without mayo) Yummy.

Since I have only two weeks left, I started thinking what would I miss... (except friends of course)The first thing I thought was a Ploughman's Sandwich. Funny, huh ? I might not have food at home at that time :P

The Ingredients are:

Malted Brown Bread
Mature Cheddar Cheese
Tomato
Branston Pickle
Onion
Mixed Lettuce
Cucumber
Mayonnaise (I'd rather not to include that bit)

Good stuff & easy : )

Rainy London

2009-08-12T19:55:00.002+03:00

It rains unexpectedly.. Like frequent mood swings..

Yes! I'm living in London for a while. Sounds cool . ) At the same time struggling with my dissertation...

You should check my sweet friend Aloha's blog and listen to that beautiful song. The musical Chinese language struck me from the very first moment I heard it. I am listening to it right now while the rain is falling on my window and thinking about my dreams . . .

http://alohaloveswj.blogbus.com/

Holiday

2009-07-02T18:37:00.004+03:00

This is Cesme, near Izmir (Smyrna).
It is only a dream for me now! I need a holiday. aaaghghghghghgh!

Audrey Hepburn

2009-06-25T23:23:00.010+03:00

Look at her fresh and elegant look... I wish this style could be the new fashion nowadays...

She is so beautiful!

Greek Easter impressions of a foreigner

2009-04-20T00:03:00.028+03:00

I have to admit that I knew nothing about Greek Easter before. My best friend Christinaki told me the customs they do every year and I got excited to learn more about their culture.

The Greek Orthodox Church does not always celebrate Easter on the same date as the Catholic and Protestant countries. I have been told that the reason is that the Orthodox Church uses another calendar when calculating Easter.

In Greek, Easter is called Pascha, meaning passover: It is the eternal Passover from death to life and from earth to heaven. Kalo Pascha = Happy Easter

On Friday night 17 April 2009 the Southampton Greek Orthodox Church held a ceremony about Jesus Christ's death. Unfortunately I wasn't there. But I went to the Resurrection Ceremony on Saturday at midnight. It was interesting! Let me give you some details: (I wish I had a camera but anyway that's all I have & found from google images)

When we met at the bus stop with most of the Greeks I realised that Christinaki made me a special "lampada". It was so nice. There was a vanilla bunny on it. yay! Honey prepared it for me!

When we arrived at the church the priests started praying. One of them walked around the audience with something giving a different smell. It was like a holy smell spreading all around us.

Later on, the ceremony of lighting candles started. At midnight all the lights are extinguished and the priest came on the altar carrying a candle. The priest lit his candle and the people rushed forwards in order to be the first one to lit his/her candle. I have been told that they believe the people who receive the light of the resurrection receive the light as a symbol of the resurrection. People passed the light from candle to candle and the light filled the church. I am lucky that Christinaki lit my candle which means I got good luck form her. I wished "Christos Anesti" and she answered "Alithos Anesti/Indeed he has risen" and we kissed each other. It was a very touching moment especially for the Greek people. (plus for Melisaki)

Accordingly we went outside as you can see below:

It is very nice that we were all together in front of the church. I'm flattered that you accepted me and Aysegul like one of your Greek friends on your special day!

I have been told that people, carefully, take home their lighted candles with the holy light of the Resurrection. Before entering their houses they make a cross with the smoke of the candle on top of the door, they light the oil candle before their icon-stand, and try to keep this light burning throughout the year. But they didn't do that because it was dangerous/hard to take the candle home.

-------------------

On Easter Sunday we had a barbeque party. My dear Greek friends prepared everything and invited all the people in our course.

There were eggs, Easter bread (tsoureki) and a lot of other great Greek food.

alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326523131433148994" />

Check what I found:

"The Easter Egg is associated with beliefs of particularly ancient origin. It was commonly believed that the universe developed from a great egg and that the halves of its shell corresponded to Heaven and earth. The egg was also connected with the springtime fertility rituals of many pre-Christian and Indo-European peoples, like the old Cretans, and both the Egyptians and the Persians made a practice of colouring eggs in the spring."

Greeks mainly color eggs red to signify the blood of Christ. They use hard-boiled eggs which are baked into twisted sweet-bread loaves or distributed on Easter Sunday; people rap their eggs against their friends' eggs and the owner of the last uncracked egg is considered lucky. I was lucky for a long time! I lost afterwards but I don't wanna give more details about how I managed to be lucky in that period :P

It was a great weekend. Starting from the guys made the BBQ and pretty girls worked in the kitchen: Thank you.

P.S. I couldn't find the picture of the Easter bread that Christina made. :/ Actually I didn't try the one I put here, but I tried hers. It was awesome!!

Loving "detail"s

2009-02-04T00:16:00.001+02:00

Decisions & Feelings

2009-01-29T00:26:00.002+02:00

Inspiration

2009-01-23T22:21:00.002+02:00

What am I going to do after writing this? I am going to finish the half of the assignment & go home. After I close this page, my muses will help me and i will not find myself facebooking again ! Please!

God help me! There is a Chineese guy sitting near me using his mouse like a lunatic!! Stop it STOP !

Yeah I am in the library. Library note: "This is a quiet study area. No groups and no talking. Thank you."

Wanted: Bluff

2009-01-19T23:54:00.002+02:00

Anybody has this game? I want Bluff !!!

Feeling blue...

2009-01-19T14:06:00.003+02:00

I feel guilty cuz I woke up at 10.30 a.m. instead of 7.30!

Don't want to write more . . .

: /

2009-01-17T04:06:00.003+02:00

I am in this mood now. I dunno how to define it... Help me!

They say that I might be childish sometimes but I'm loving it! I hope I stay the same...

Motivation

2009-01-17T03:53:00.006+02:00

I want to think about 5 years later. Not 10! Will we have the life we deserve? The one that we are trying to have... Most of us are talking about money. We really want it. (Me, either!) But not as a first thing... I need love, happiness, health and as a fourth thing money. (did i forget something?) I always believe: "Be careful what you wish for!" Because you know what... Thank God, if I really want stg., I got it - last couple of years... And i realized that what you wish, might not be that good sometimes... You can't know before you have it...

Whatever.
I want to organize my future and the most important thing is that I need motivation. Let's think about 2014...

I am only thinking about UFO s. : )

Being angry

2009-01-17T03:38:00.003+02:00

I am a simple human being of course i can be angry sometimes. when people do not accept this by thinking that "i am not that simple". But i am. Every person wants to be "special" sometimes. Me too!! Maybe they are/i am special. I cannot decide this. But i kinda go crazy cuz it is complicated sometimes why you get angry. you might feel that everything is perfect and then a moment comes: bang!! Am i the only one whose feelings change so damn fast?

I just want to sing: that's the only way I can feel better !

"Woke up /last nerve / I lost my favorite word...."

I gotta go to bed now... tranquility...

Studying

2009-01-09T16:02:00.005+02:00

Of course it was a lie that I was going to write in February again! I'm back and I want to write. But I promise I am going to continoue at the same time...

---
I hate it when you realize that a friend of yours was lying to you. But you didn't want her/him to understand that you knew what is going on in order to prevent a discussion. I hate it when I feel that I have to play "the stupid" sometimes.. What I know is I wasn't like that in Istanbul.

---

I sometimes dream that life has a music playlist for you. [Sevdiklerim bilirler böyle keyifli zamanlarımda söylemişimdir muhtemelen. Hayat akışıyla birlikte süregelen bir fon müziği olmasını dilerim bazen. Hayallerimde yaratırım mesela.] From time to time: when you are walking, when you get up in the morning, when you're crying, when you're laughing... For example soundtrack of "Amelie" is playing at the moment...

New year - new start

2009-01-06T21:53:00.002+02:00

It will be a rough year for me. Missing your loved ones and having difficulty while you're trying to prove yourself. Sometimes I feel like I am not "myself" here. Not yet. But when? It's been three months. But I'll be here at least 6 months more. We'll see . . .

I gotta continoue writing my assignments instead of blogging for the first time. I'll be back in February.

Ciao!

First post

2009-01-06T21:44:00.003+02:00

Why I am blogging? I only want to feel better.
When I was little, I always wanted to write something when I want to feel better. I remember myself writing "poems" ( I call them "karalamalar" later by which I tried to impose a feeling that they are not actually "poems"; they could only be "karalamalar".) at first. Later when I grew up, for example at high school, I started writing couple of pages. After I finish writing I had a great feeling which is very hard to explain but like a relaxation. It was not literature of course but enough to make me feel better.
So I don't have another aim.