Şelale

Güzel İstanbul. Varlığın mı karmaşıklaştırıyor olan biteni, bir sis bulutu çöküveriyor her şeyin üstüne; yoksa bir akıl oyunu mu benimle oynanan. Her ne ise anlamlandıramadığım, kendimi yukarıdan aşağıya hızla akmakta olan bir şelalenin içinde gibi hissediyorum. Şelalenin tüm yurt boyu uzanan türden olduğunu düşünün. Sinop'tan başlayıp büzüle doğrula günceyde İskenderun'dan suya akıyor... Şelaleden aşağıya akarken normalde o hızla fark edilmesi mümkün olmayan şeyler oluyor. Hayatımdaki insanlar sudan çıkıp tekrar batıyorlar. Bir zamansızlık peşisıra. Eskiler ve yeniler karmakarışık. Sanki bana zamanın hem ne kadar büyük bir kurmaca hem de ne kadar gerçek olduğunu anlatıyorlar. Her şeyin bu kadar derin anlamı mı olmak zorunda?